La France - mon pays, ma terre, ma préférence. Tak zawodził pewien pieśniarz, a ja mu wtóruję... Stało się. Pomyślne, jak mniemam, wiatry przywiały mnie na północ Francji - do Lille, potem do Valenciennes, w końcu zaś do Anglii.Po Strasburgu, Nancy, Dijon i Nicei to kolejny przystanek na trasie. Blog w zasadzie powinien zmienić nazwę na: Gdzieś na wschodzie Anglii, czyli La petite Polonaise au pays de fish n chips...
środa, 30 sierpnia 2006
Zlot miejscowosci o smiesznych nazwach
Zaczerpniete z GW - 26.08.2006

"W południowo-zachodniej Francji odbywa się 4. Zjazd Miejscowości o Śmiesznych Nazwach. Do wsi Arnac-la-Poste, czyli "Pocztowe Oszustwo", zjechały się delegacje 23 gmin francuskich.


W organizacji zjazdu pomaga miejscowa poczta, której kierownik obiecuje, że nikt nie zostanie oszukany. Sprzedawany jest nawet specjalny znaczek pocztowy, upamietniający spotkanie.

Do Arnac-la-Poste przyjechały między innymi delegacje z miejscowości Bellebrune, czyli "Piękna brunetka" i Ballot, czyli "Dureń".

Celem zjazdu jest nie tylko wzajemne wyśmiewanie się z siebie. Ma on również służyć promocji tych miejscowości, z których turyści na ogół zapamiętują tylko nazwę. Merowie omawiają również inne, bardziej lub mniej poważne problemy. Plagą tych miejscowości są na przykład kradzieże "na pamiątkę" tablic z ich nazwami, tymczasem każda nowa tablica kosztuje 150 euro. Pani mer wsi Corps-Nuds czyli "Nagie ciala" narzeka z kolei na gorszący zwyczaj fotografowania się nago przed tablicą z nazwą jej wioski."


Arnac-la-Poste, théâtre du festival des villages au nom burlesque


26-08

15:07:08 La petite commune d'Arnac-la-Poste accueille ce week-end le quatrième festival de "l'Association des communes de France au nom burlesque", un regroupement créé en 2003 par des maires dotés d'humour, a constaté un journaliste de l'AFP.

Les premières rencontres avaient réuni à Saint-Lys (Haute-Garonne) neuf communes françaises s'étant reconnues dans le critère de ce drôle de festival, créé par les maires de Montéton (Lot-et-Garonne), Trécon (Marne) et Arnac-la-Poste.

Les Arnacais recevront les festivaliers au son de la vielle et de l'accordéon diatonique, avec dégustation de produits locaux. On rigolera même franchement à l'élection du "Roi des Banturles", un terme limousin peu respectueux pour désigner un doux plaisantin à la limite du simple d'esprit. Une académie de gens très sérieux compose le jury.


A Arnac-la-Poste, le panneau d'entrée ou de sortie du village, preuve intangible d'une promenade aventureuse aux confins de la Vienne, de l'Indre et de la Creuse, a été volé quatre fois en trois ans, a souligné le maire, Jean-Pierre Drieux, qui ne s'étonne même plus d'être la proie de plaisantins.

La Poste s'est prêtée au jeu du festival en ouvrant exceptionnellement son bureau local samedi et dimanche. Avec les philatélistes du cru, elle propose cartes postales, enveloppes, flammes et oblitérations pour marquer l'événement.

Le Limousin peut prétendre à recevoir encore et encore ce festival, grâce à des villages répondant au nom de Folles, La Tronche, Rilhac-Rancon, Mortoux ou Magnat-l'Etrange.
16:23, reine_marguerite , A la petite semaine
Link Komentarze (1) »
A ja zachwalam Francje
C'est beau la Normandie comme le dit ma grand tante Marie
Mais si j'avais du blé je partirais bien loin d'ici

Az trudno w to uwierzyc, a jednak moje spoznione wakacje spedze w tej oto pieknej okolicy... Podobno gdzies w nadmorskiej wsi. Niedaleko Fécamp... Zdjecia zaczerpnelam (ba, podkradlam, przyznaje sie bez bicia) ze strony internetowej biura turystycznego miasta Fécamp (http://fecamptourisme.com), mam jednak nadzieje, ze i mnie uda sie zrobic sporo udanych zdjec. Nawet jesli bedzie deszczowo, zimno i ponuro.

Zaznaczam - autorka tych pieknych zdjec niestety nie jestem. Chcialabym jednak zrobic mala reklame skrawkowi Normandii...

Fécamp - 22 tysiace mieszkancow. 200 km od Paryza. 78 km - Rouen, 64 - Dieppe, 42 - Le Havre.

Departament Seine Maritime (76) - Normandia

Fécamp - Digue promenade



Fécamp - Estivoiles



Fécamp - Palais Bénedictine



Fécamp - Plage



Les falaises de la Cote d'Albatre



Fécamp - vue depuis les rochers



Fécamp - vue du Cap Fagnet



La valleuse de Vaucottes



Champs de blé



Poniewaz jeszcze nie kupilam biletu na pociag - kierunek Normandia - chwilami zamartwiam sie, ze do tej podrozy wcale nie dojdzie i ze do Fécamp nie dojade.

A i do Lille mam zamiar wpasc. A na koniec dwa dni w Paryzu.

wtorek, 29 sierpnia 2006
Czysty nonsens

Szczesliwym trafem upolowalam dzisiaj kilka naprawde interesujacych ksiazek u bukinistow. (Powinni mi tego zabronic. ;-)) A wsrod nich - mala perelka: Les dingues du nonsense de Lewis Carroll à Woody Allen (aut. Robert Benayoum). Dzis na tapecie - Pierre Dac. W wersji dla frankofonow. :-)


Les récettes de tante Abri


La charlotte aux pommes

Prendre environ deux kilos de pommes (calvilles ou reinettes du Canada), les ranger dans un plat allant au feu, mettre un peu d'eau, et faire cuire à four moyen. Quand elles sont dorées et molles à souhait, retirez-les du four et réservez-les. D'autre part, attendre que l'on donne dans le théatre de votre localité une répresentation de "Werther". Le soir de la répresentation, munissez-vous de vos pommes et prenez un bon fauteuil d'orchestre. A la première apparition en scène de la chanteuse qui interprète le role de Charlotte, saisissez-vous de vos pommes et jetez-les-lui en visant sa tete. Vous aurez ainsi une magnifique "Charlotte aux pommes" qui régalera les plus difficiles.

Les artichauts à la grecque

La préparation des artichauts à la grecque est simple et mérite d'etre connue par tous ceux qui considèrent l'artichaut comme étant la plus noble conquete de l'homme après l'arrosoir.
En voici la récette: vous prenez quatre artichauts et vous en rendez deux au marchand, parce que cela suffit, à moins que vous n'en rachetiez trois autres si vous estimez que c'est nécessaire. Ceci fait, tachez d'avoir dans vos relations une dame de nationalité grecque et demandez-lui, moyennant une honnete rétribution, de vous préparer vos artichauts à la manière de son pays. C'est tout.

Après avoir débuté en 1922 à La vache enragée, à Montmartre, Pierre Dac se fait connaître dans les années 30 à la radio sur le Poste Parisien et anime dès 1936 La cours au trésor : il s'agit de trouver un objet dans des conditions rocambolesques. Sur Radio cité, l'émission légendaire La société des loufoques sera reprise dans son journal L'os à moelle. Il s'engage par la suite dans la résistance, se réfugiant à Londres, il va devenir "la voix de la France" en 1943-1944, dans l'émission sur la BBC 'Les Français parlent aux Français'. Ses émissions sont un prélude à la carrière qu'il fera avec Francis Blanche. Il crée alors le Parti d'en rire (1949) puis le MOU mouvement ondulatoire unifié avec Jean Yanne et Goscinny : ces initiatives le conduisent à être candidat à la présidence de la République quelques années avant Coluche. Il s'est également lancé dans l'écriture de romans parodiques comme Du coté d'ailleurs... (1953), Les pédicures de l'âme en 1974. Information méconnue du public, Pierre Dac s'avère être le précurseur du faux journal télévisé.

• Si la semaine de 40 heures était réduite de moitié, les fins de mois auraient lieu tous les quinze jours.


• Rien n'est plus semblable à l'identique que ce qui est pareil à la même chose.

• Les voies qui ne sont ni en sens unique, ni en sens interdit, ni a double sens n'ont aucun sens parce qu'elle vont dans tous les sens.

• Il faut une infinie patience pour attendre toujours ce qui n'arrive jamais.

• Parler pour ne rien dire et ne rien dire pour parler sont les deux principes majeurs et rigoureux de tous ceux qui feraient mieux de la fermer avant de l'ouvrir.

• Mourir gras, mourir maigre, la différence c'est pour les porteurs.

• Celui qui dans la vie, est parti de zéro pour n'arriver à rien n'a de merci à dire à personne.

• Le véritable égoïste est celui qui ne pense qu'à lui quand il parle d'un autre.

• Une fausse erreur n'est pas forcément une vérité vraie.

• Quand on n'a besoin que de peu de chose, un rien suffit, et quand un rien suffit on n'a pas besoin de grand-chose.

• Le carré est un triangle qui a réussi, ou une circonférence qui a mal tourné...

• Greffez des plants de rosiers sur des plants de vigne, ça fera du vin rosé naturel.

Ceux qui ne savent rien en savent toujours autant que ceux qui n'en savent pas plus qu'eux.

Pour la marche, le plus beau chapeau du monde ne vaut pas une bonne paire de chaussures.

Pendant la canicule, nombre de personnes s'écrient: "C'est effrayant, il y a 35° à l'ombre!" Mais qui les oblige à rester à l'ombre?

En hiver, on dit souvent: "Fermez la porte, il fait froid dehors!" Mais quand la porte est fermée, il fait toujours aussi froid dehors?


16:12, reine_marguerite , Cytatnik
Link Komentarze (1) »
piątek, 25 sierpnia 2006
Jedzie pociag z daleka, czyli TGV przybywa do Alzacji




Projekt przewiduje konstrukcje hali o powierzchni 2000 m2. Aby nowy budynek nie "zakryl" starego, jakze uroczego przeciez, przyjmie szklana forme o dlugosci 120 metrow, szerokosci - 20 metrow i wysokosci - 23 metrow, "nalozona" na historyczna fasade dworca.







"Stary" budynek dworca pamieta jeszcze lata osiemdziesiate XIX wieku.

Z dawnego apartamentu i salonow nalezacych niegdys do cesarza Wilhelma I wychodzilo sie wprost na perony. Zabytkowe wnetrza zostana odrestaurowane. Bedzie sie tam miescil Salon des Grands Voyageurs, miejsce odpoczynku i poczekalnia dla posiadaczy specjalnej karty.






A nowy place de la Gare ma wygladac mniej wiecej tak... Dawniej przed dworcem znajdowal sie plac wylozony "kocimi lbami", przeciety w polowie jezdnia. Bez zieleni, drzew, lawek i spacerowych alejek. Ladny, ale dosc smutny, zwlaszcza zima.







No, to wreszcie bedziemy mieli TGV... 21 nowych dworcow, 9 tras miedzynarodowych - voilà, TGV Est Européen radykalnie zmieni komfort podrozy nie tylko strasburczykow, ale i mieszkancow niemalej czesci Europy.

Poczawszy od przyszlego roku, TGV Est zaproponuje pasazerom 24 nowe polaczenia (w obie strony). Poczatek podrozy - w Strasburgu, rzecz jasna.

A zatem:

- 24 codzienne polaczenia bezposrednie miedzy Alzacja a Ile de France;
- codziennie 15 pociagow (w obie strony) ze Strasburga do Paryza - zaledwie 2 godziny 20 minut (zamiast 4 godzin);
- 4 pociagi dziennie do niemieckiego Karlsruhe (40 minut) i Stuttgartu (poltorej godziny);
- 3 pociagi dziennie z i do Zurychu (2 godziny 10 minut);

A dalej: Strasburg - Lille (3"20), Strasburg - Nantes (5"10), Strasburg - Bordeaux (6"20). Oczywiscie bez przesiadek...

Co jeszcze nowego? Pociagi na trasie TGV Est kursowac beda z predkoscia 320 km/h, czyli o 20 km/h szybciej niz pociagi na pozostalych, dotychczas istniejacych, trasach TGV.

Rewolucja nie ominie takze wnetrz nowych pociagow. Kogo nie stac na ciuchy od wielkich projektantow, moze sobie zafundowac podroz we wnetrzach projektowanych przez samego Christiana Lacroix. Odrobina luksusu dla mas. Très Haute Couture, moi panstwo.





A tak wyglada obecnie plac budowy... Jeszcze troche, a nowy dworzec przycmi nawet katedre i budynek europejskiego parlamentu... :-) Niech no tylko TGV zajedzie do Alzacji, to z cala pewnoscia wybiore sie na przejazdzke do Strasburga, zeby sobie te dworcowe cudenka poogladac.



A jak jeszcze do niedawna wygladal strasburski dworzec i place de la Gare?

www.photo-alsace.com/thematique/transport/gare.php
16:27, reine_marguerite , A la petite semaine
Link Komentarze (1) »
środa, 23 sierpnia 2006
Ksiazka od Gutenberga

Trzy razy w tygodniu (poniedzialek, sroda i sobota) na starowce - w okolicach placu Gutenberga (gdziezby indziej) - pojawiaja sie stoiska bukinistow. Cale stosy ksiazek za grosze, jedne tansze, inne troche drozsze. Dobra literatura za smieszne pieniadze - od poltora euro w gore. Raj dla ksiazkowych maniakow. Doskonala okazja, by upolowac jakis rarytas albo uzupelnic domowa biblioteke.

Moje nogi same mnie zaniosly na plac Gutenberga. W poniedzialek "upolowalam" trzy ksiegi. Takze i dzis mialam niezmierna ochote na male co nieco. Kuszaca perspektywa... Ale nie, jakis umiar trzeba zachowac. ;-) Nastepne zakupy w przyszlym tygodniu.

Polecam przy okazji wizyty w Strasburgu.

Na ksiegobranie w antykwariatach dopiero sie wybieram. W oczekiwaniu na przelew pensji (na poczatku miesiaca) zastanawiam sie, czym by sie uraczyc i co dorzucic do ksiegozbioru. Az mi leci slinka...






Occas livres
Dominique Pfeiffer
11, rue du Général de Castelnau
Strasbourg

Alsace - livres
Patrick Fauth
25, rue des Frères
Strasbourg

Librairie de l'Amateur
Stéphane Haegeli
24 c, rue des Orfèvres

Au Coin Littéraire
Gamal Babouri
4, quai de Turckheim

Arc en Poche
Patrick Fauth
5, rue de lArc-en-Ciel
Strasbourg

Album
(l'univers de la BD)
CC Place des Halles - C3

Au Marché du Livre
7-9, rue du Saint Gothard

Bouquinerie des Soeurs
15, rue des Soeurs

Ex Libro
22 bis, rue des Frères

L'Insomniaque
8, rue des Charpentiers

Librairie ancienne et moderne Gangloff
20, place de la Cathédrale

Librocase
2, quai des Pecheurs


poniedziałek, 21 sierpnia 2006
Przedsmak wakacji

Zlozylam juz wymowienie z pracy.

6 lub 7 wrzesnia wyjezdzam na wakacje do Normandii nad morze.

Byc moze pojawie sie w Lille, jesli bedzie trzeba.

Szukam mieszkania przez internet. Prawie same oferty z agencji, ceny kosmiczne.

Wysylam tony dokumentow - oby tylko nie cofnieto mi tego stypendium. :-/ Nie opuszczaja mnie czarne mysli...

Rodzinka w osobie Mamuli i Tatula przyjezdza we wrzesniu z 10-dniowa "wizyta kontrolna". :-) Bedzie goraco. ;-)

Chyba za malo sie tym wszystkim przejmuje... Miesiac to przeciez sporo czasu, tlumacze sobie nieraz. I pewnie jak zwykle skonczy sie na tym, ze wszystko bede zalatwiac na ostatnia chwile, a co za tym idzie - panikowac i marudzic. A w nagrode wyrosna mi kolejne siwe wlosy. ;-)

czwartek, 17 sierpnia 2006
Le monde en rose

1. Piknik, czas na piknik!

Pique-nique na rozowo. Ze niby ja Barbie jestem? Taka pusta i plastikowa? ;-)

2. W prezencie dla spiacej krolewny

Budzik-gigant. Nie sprawdzilam sily dzwieku. :-) Zapewne obudzilby i umarlego.

3. Selekcja plci

Butelka ze smoczkiem w wersji dla pana i pani w wieku niemowlecym. Odkrec glowke, smoczek juz czeka. :-) Dostepna w wersji blekitnej i rozowej.

4. Voo doo

Czy nie na miejscu byloby naklejenie na glowce owego ludzika wycietej z fotki podobizny kogos mocno nielubianego? ;-)

5. Tylko mnie nie molestuj

Kuchenna szczotka. Ach, te pelne rubensowskie ksztalty...

Sklepowa menazeria, czyli wszystko dla domu

Buszujac ostatnio po sklepach w poszukiwaniu ladnej lampy na stolik nocny (w rozsadnej cenie), wpadlam takze do Galeries Lafayette. A poniewaz mialam chwilke czasu na tzw. leche-vitrines, przespacerowalam sie po pietrze z artykulami dekoracyjnymi, by przekonac sie, co obecnie jest trendy i jazzy u "zabojadkow". :-)

Nalezy podkreslic, ze ceny produktow sa niezmiernie trendy i wywoluja palpitacje serca oraz dematerializacje mojej karty kredytowej, przerazonej wizja debetu.

Mimo ze wyszlam juz (jak sie zdaje) z etapu swinkowego, zainteresowanie zwierzatkami pozostalo. :-) Oto skromne efekty buszowania po sklepowych polkach. Zainteresowana barwnymi roznosciami, wyciagnelam telefon komorkowy i pstryknelam parenascie fotek nie najlepszej jakosci. Troche z ukrycia, niby od niechcenia, zeby przypadkiem obsluga nie wziela mnie za jakiegos szpiega sklepowego. ;-)

1. Kapiel z kaczka

Jak wynikalo z napisu na pudelku, kaczka sluzy jako kompan kapielowy. Jej wielkosc i ciezar zmuszaja jednak do refleksji - kapiel z taka kaczka pachnie bowiem nieco perwersja. ;-) Dla bardziej wstydliwych przewidziano wersje mini, jak rowniez worek-plecaczek, do ktorego mozna owa kaczke wpakowac. Kaczka jest duza, zolta, z czerwonym dziobem. Nie sprawdzilam, czy po nacisnieciu wydaje jakies podejrzane kacze odglosy. :-)

2. Swinki kanapowe

Cala rodzinka swinek - mama swinka i cztery prosiaczki. Mama swinka i trojka jej pociech - w kolorze czarnym. Dostepny takze model swinki podrzutka w kolorze jak najbardziej rozowym.

Skorzane swinki mialyby wyjatkowo krotki zywot w moim domu. Kotek nie lubi konkurencji, nawet niezywej. Swinki doskonale nadaja sie bowiem do ostrzenia pazurow i dziurkowania zebami. :-)


3. Swinka oszczednosciowa

Komu malo prosiat w domu, moze jeszcze do zestawu prorodzinnego dokupic blaszana swinke skarbonke. W kolorze jasnorozowym, rzecz jasna. :-)

4. Dla maloletnich "prosiakow"

A dla brudzacych milusinskich - specjalne krzeselko. Miejsce dla swinki. :-) Brudzisz, ciapiesz, chlapiesz i rzucasz wokolo jedzeniem - to krzeselko jest wlasnie dla ciebie.

5. Krowka, co mleka nie daje

A dla wielbicieli przetworow mlecznych - zestaw bydla domowego. :-)

6. Malpi zoladek

Dla ciasteczkowych potworow - gliniany pojemnik na ciastka i cukierki. Rzuc malpie cukierka, to zatanczy i poskacze. :-)

7. O kocie, co jajo zniosl

Komu malo w domu kocich gadzetow, komu malo zywego inwentarza kotem zwanego, komu malo walajacych sie po podlodze pilek, piorek, myszy, a takze chrupek i resztek z kociej miski, moze zaopatrzyc sie w "jajowniki"do sniadania z kocim lebkiem. Uzupelnienie kolekcji kocich figurek i innych kurzolapow.

Kot w butach juz byl, teraz pora na kota kuchmistrza. Blaszane pudelko na ciastka i cukierki.

8. Hipcio zmeczony zyciem

Kiedy bylam malym brzdacem, takich miekkich w dotyku, "misiowatych", tlusciutkich i milutkich pluszakow nie mozna bylo kupic w sklepach. Hipcia przylapalam w dziale z misiami, kotkami, pieskami i innymi zwierzakami - przytulankami dla najmlodszych.  Hipcio robi wrazenie swoimi gabarytami. Trzymac z dala od kocich zebow. :-)

czwartek, 10 sierpnia 2006
Nie smiej sie z kota

Ja i moje mocno niezdrowe zainteresowanie kotami. ;-) Ten z fotki ponizej jako zywo przypomina mojego wlasnego kocieja, ktorego kiedys Papa uwiecznil na balkonowej fotce z rozdziawiona paszczeka (kocia, rzecz jasna) i przerazeniem w okraglych oczach. Zdjecie do dzis wzbudza gromki smiech w rodzinie. :-)

Poprawiam sobie humor.. :-) Nie ma to jak spojrzec kotu prosto w oczy... Na mily poczatek dnia.

Fotki zaczerpnelam z galerii zdjec na http://photos.linternaute.com

17:00, reine_marguerite , Innusie
Link Dodaj komentarz »
Tête de hamster

Rozmawialismy sobie z Doktorkiem o swince. 

Francuska swinka to les oreillons. Tlumacze Doktorkowi, ze my w Polsce mowimy na to swinka, poniewaz w trakcie choroby przypomina sie nieco to sympatyczne zwierzatko.

- Powiedzialbym, ze chomik bylby wlasciwszy, sprecyzowal Doktorek. - Tête de hamster. Takie sie torby policzkowe robia, ze nic tylko zapasy na zime gromadzic. ;-)

- Chlop jaki jest na stanie? – pyta Doktorek. – Bo jesli jest, to trza chlopa odstawic na jakis czas, zeby go jakie nieszczescie nie spotkalo. ;-)

Hm... gdybym byla jakas swirnieta psychopatka, bylby to idealny pomysl na zemste stulecia. ;-) Buzi buzi, wirusy migruja, nowy meski egzemplarz ze swinka, komplikacje tu i tam, a za miesiac problem pt. „Jak sie zemscic na eks?” z glowy.

USG slinianek kosztowalo mnie prawie 40 euro. Czekam teraz na zwrot przez Sécurité Sociale i mam nadzieje, ze te pieniadze pojawia sie na moim koncie w terminie 5 dni (SS sie chwali, ze tak szybko effectue le remboursement). Gabinet, w ktorym zrobilam owe USG, nie akceptuje juz tiers-payant, wiec najpierw sie z kasy wyskakuje, a potem sie ja dostaje z powrotem. Moja slinianka a presque doublé son volume, jak to okreslil doktorek z gabinetu. A dzien pozniej opuchlizny juz nie bylo. Wygladam normalnie. J

W piatek nawiedzam Doktorka généraliste. I – jak sie domyslam – cala ta heca ze swinka niepotrzebna byla, bo choc jakies powiklania moga sie pojawic, to musialabym miec wielkiego pecha, zeby przytrafilo sie to wlasnie mnie.  

Z cyklu „Madrosci ludowe”, czyli swinie swinia lecz.  

Oto, jaka porade uslyszalam na temat leczenia swinki. Otoz nalezy kupic plaster boczku (taki dosyc dlugi i waski) i ten oto plaster sloniny jako oklad w okolicach obrzmialej slinianki przylozyc. Ponoc slonina kolor zmienic ma i ulge przyniesc pacjentowi. J No coz, nie dziwie sie, ze kolor zmienia (zapewne na zielony – jak przypuszczam J), gdy sie ja tak caly dzien potrzyma w cieple pod szalem przy szyi... Zapach pewnie tez ulega modyfikacji. ;-) Nie wiem, skad ludzie biora takie pomysly, ale moja ciotka taka metode u swoich czworga dzieci zastosowala i do dzis powtarza, ze tak wlasnie swinke leczyc nalezy. Zeby ciotke nieco zrehabilitowac, dodam, ze slonina stosowana byla zamiennie z leczeniem standardowym i powszechnie uznawanym w cywilizowanym swiecie. ;-)

 
1 , 2
O autorze
Zakładki:
2. Napisz do mnie: reine_marguerite@gazeta.pl
3. Codzienniki-przelotniki (i nie tylko), czyli Francja w małym paluszku
4. NANCY, MOJA MILOSC...
5. STRASBURG W PIGULCE
6. NA DALEKIEJ PółNOCY, CZYLI W LILLE
7. POCZTOWKI Z DALEKICH KRAIN
8. BLOGI WYBORCZEJ
9. CHEZ LES FRANCAIS...
FRANCJA
KOBIETY
PHOTOBLOGUES
PRASA CODZIENNA
PRASA LOKALNA
TU ZAGLĄDAM
TYGODNIKI

Manifeste pour l'abolition du foie gras statystyka